syn królewski w hiszpanii

Znudzony dworską nudą, usiłuje zwrócić na siebie uwagę w dość niekonwencjonalny sposób. Swoimi wygłupami ośmiesza publicznie na salonach swego ojca. Ponieważ etykieta dworska nie dopuszcza, by syn królewski był karcony cieleśnie, trwają poszukiwania chłopca do bicia, który będzie smagany w zastępstwie Horacego w jego obecności. PDF | Abstrakt The paper investigates the ways of commemoration of John Sigismund Zapolya (Hung. Szapolyai, 1540‑71), the elected King of Hungary and | Find, read and cite all the research Pałac Królewski w Madrycie. Pałac Królewski (Palazio Real) pochodzi z XVII w. Wewnątrz mnóstwo bogato zdobionych komnat w różnych stylach, m.in. gabinet porcelanowy, od podłogi do sufitu wypełniony porcelanowymi figurkami, sala apteczna pełna fiolek z lekarstwami. W sala tronowej znajduje się piękny sufit pokryty freskami, trony Sprawdź. "Odprawa posłów greckich" Jana Kochanowskiego - charakterystyka bohaterów. 1) Król Priam - jest postacią dość kontrowersyjną. Nie ma w nim majestatu ani zdecydowania, które powinny charakteryzować przywódcę państwa. W dramatycznej sytuacji nie wyraża swej opinii, ale zdaje się całkowicie na członków rady, zrzucając Pałac Królewski w Madrycie. Pałac Królewski w stolicy Hiszpanii, Madrycie, naprawdę nazywa się Palacio Real de Madrid. To jedna z najważniejszych i jednocześnie najchętniej odwiedzanych atrakcji turystycznych tego miasta. Bryła obiektu pochodzi z XVIII wieku, a powstała na zlecenie króla Filipa V Burbona. nonton film kong skull island sub indonesia. Felipe VI – nowy król Hiszpanii Hiszpania, kraj pięknych krajobrazów, ciepłego morza, pysznych pomarańczy i spontanicznych ludzi. Znana z flamenco, corridy oraz tłumów turystów każdego roku na plażach i wybrzeżach. Niestety, obecnie to również kraj kryzysu gospodarczego. Hiszpania tonie w długach, mnoży się ilość niespłacanych kredytów, rośnie bezrobocie i korupcja. Dlatego tak nieprzychylnym okiem społeczeństwo patrzyło na poczynania króla Jana Karola I, który trwonił pieniądze na własne zachcianki (takie jak np. polowanie w Afryce) w dobie tak trudnych czasów dla gospodarki kraju. Jest 19 czerwca 2014 roku. Filip VI, z dynastii Burbonów, książę Asturii, obejmuje tron Hiszpanii. Poprzedni władca, Juan Carlos, nazywany Motorem przemian (El Motor del cambio), który położył kres dyktaturze oraz przyczynił się do powstania w tym kraju demokracji, podupadający na zdrowiu oraz zmęczony kryzysem, abdykuje w wieku 76 lat i przekazuje tym samym władzę swemu synowi. Jaki jest nowy władca Hiszpanii? Czy będzie podobny do ojca w sposobie rządzenia? Czy wprowadzi nową jakość panowania w kraju? Te i inne pytania, zapewne zadawało sobie społeczeństwo Hiszpanii w czerwcu 2014 roku. Jako, że w kraju panuje kryzys, Filip VI rezygnuje z wystawnej ceremonii i decyduje się na skromną, zaledwie piętnastominutową proklamację. Liczy, że tym gestem zaskarbi sobie sympatię i uznanie ludu, a także pokaże swoje zrozumienie dla obecnej sytuacji w jakiej znalazła się hiszpańska gospodarka. Zaufanie społeczeństwa nowy władca zaczął zdobywać wprowadzając reformy monarchii. Postanowił, że wszystkie ich wydatki mają być od tej pory jawne, zmniejszył swoją pensję, a także zabronił przyjmowania przez członków rodziny królewskiej drogich prezentów. To przyniosło mu rok po objęciu tronu szacunek i sympatię ludzi. Filip VI potrafi zjednoczyć się z poddanymi, a chcąc ich lepiej zrozumieć rezygnuje z kosztownych, królewskich wakacji, na rzecz poznawania dokładniej swojego kraju i nastrojów w nim panujących, dlatego wybiera się na wycieczkę po poszczególnych regionach Hiszpanii. Ograniczając rozrzutność dworu, odbudowuje tym samym prestiż i dobre imię monarchii. Cofnijmy się jednak w czasie. Poznajmy Filipa VI Burbona dokładniej, zaczynając od jego najmłodszych lat. Urodził się w Madrycie, trzydziestego stycznia, w 1968 roku. Jest trzecim i najmłodszym dzieckiem Jana Karola I oraz Zofii Glucksburg. Ma dwie starsze siostry, z który jedna, Helena, jest księżną Lugo, a druga, Krystyna, jest księżną Palma de Mallorca. Matka Filipa VI, Zofia, urodziła się jako księżniczka grecka i duńska. Była pierwszym dzieckiem przyszłego króla, Pawła I i Fryderyki Hanowerskiej. Początkowo kształciła się w Niemczech, a następnie w Atenach zgłębiała tajniki pedagogiki, muzyki i archeologii. Poślubiając Jana Karola I, w maju 1962 roku zmieniła wyznanie z prawosławia na katolicyzm. Urodziła trójkę dzieci, w tym obecnego króla Hiszpanii, Filipa VI Burbona. Zapytana o to, z którym narodem utożsamia się bardziej, zwykła odpowiadać: „Czuję się niewątpliwie stuprocentową Greczynką i zarazem stuprocentową Hiszpanką. Jestem bowiem stuprocentową Śródziemnomorką. Lubię oliwę z oliwek, sałatę, słońce..” Królowa jest stateczną i posiadającą wielką klasę kobietą. Od 50 lat trwa u boku męża, wypełniając swoje obowiązki bez słowa skargi. Ich małżeństwo było związkiem z rozsądku, dlatego nie jest to najszczęśliwsza para królewska w Europie. Nie świętują swoich rocznic, nie darzą też siebie nawzajem prawdopodobnie uczuciem. Zofia nie ma zbyt wiele swobody, raczej musi stosować się do tego, jakich zachowań oczekuje od niej społeczeństwo, a także król. W Hiszpanii wydano nawet książkę o jej życiu pt. „Samotność królowej”. Ojciec Filipa, Juan Carlos, król Hiszpanii od 1975 roku, studiował prawo, historię, literaturę, filozofię, ekonomię, finanse i prawo międzynarodowe na uniwersytecie w Madrycie, a także pobierał nauki w akademiach i szkołach wojskowych. Został wyznaczony na następcę tronu przez generała Francisco Franco i po jego śmierci objął tron. Tym sposobem Hiszpania ponownie miała władcę z dynastii Burbonów, niemal po 44 letniej przerwie. Burbonowie przejęli władzę w Hiszpanii w XVIII wieku, po Habsburgach. Filip VI, otrzymał imię na cześć Filipa V Burbona, który rządził Hiszpanią od 1700 do 1746 roku. Czasy jego panowania kojarzone są ze wzrostem znaczenia kraju na arenie międzynarodowej, jednak również z pogłębieniem się kryzysu wewnętrznego w wyniku wojen sukcesyjnych. Król Jan Karol I, szczególnie zasłużył się w 1981 roku, gdy w nocy z 23 na 24 lutego podjęto próbę dokonania zamachu stanu. Zareagował wtedy błyskawicznie i zmusił część wojskowych opowiadających się za dyktaturą do kapitulacji. W 1995 roku został uhonorowaną nagrodą pokojową UNESCO. Zna francuski, portugalski, angielski, włoski, niemiecki i grecki. Uwielbia czytać i słuchać muzyki klasycznej, zwłaszcza Beethovena. Postanowił abdykować, co wymagało zmiany w konstytucji hiszpańskiej, ponieważ nie spełniał już oczekiwań społeczeństwa i zauważał niechęć jaką wywołuje swoimi przedsięwzięciami w obecnych czasach. Jan Karol I, zdecydował, że jego syn lepiej przeprowadzi monarchię w oczach ludzi przez kryzys w kraju. Obserwując pierwszy rok panowania Filipa VI, zdaje się, że miał rację. Filip VI Burbon rozpoczął swoją edukację oczywiście w Hiszpanii, jednak szkołę średnią ukończył już w Ontario, w Kanadzie. Studiował prawo oraz ekonomię. W 2003 roku zaręczył się z dziennikarką, Letycją Ortiz Rocasolano. Kobieta była rozwódką i nie posiadała arystokratycznego pochodzenia. Matka Filipa dość szybko i bez większych problemów zaakceptowała ten związek, jednak ojciec miał pewne obawy. Próbował przekonać syna, że nie dokonuje dobrego wyboru i był zdecydowanie niezadowolony z jego decyzji. Mimo tego, Filip poślubił swoją narzeczoną 22 maja 2004 roku w Katedrze Almudena, w Madrycie. Ponad rok później, w październiku 2005 roku na świat przyszła obecna następczyni tronu, infantka Eleonora. Po upływie dwóch lat, w kwietniu 2007 roku księżna Letizia urodziła drugą córkę, infantkę Sofię. Obie dziewczynki były obecne na ceremonii zaprzysiężenia ojca na króla Hiszpanii, natomiast starsza jako jego następczyni oraz najmłodsza dziedziczka tronu w Europie, otrzyma tytuł księżniczki Asturii. Król Filip, jak i również jego rodzice, jest niezwykle wykształconym i wszechstronnym człowiekiem. Maturę zdaje w wieku 16 lat, a następnie zdobywa przygotowanie w trzech armiach, kształci się w zakresie prawa, ekonomii i stosunków międzynarodowych. Młody Filip jako dziecko, a później nastolatek lubił wymykać się z pałacu, co tylko zaskarbiło jeszcze większą sympatię społeczeństwa. Był ponoć inteligentny, ciekawy świata i żądny wiedzy. Bywa impulsywny, ma w sobie mniej spokoju niż jego ojciec, a także nieco więcej natury buntowniczej. Jest tak zakochany w swojej wybrance, że kiedy Jan Karol I sprzeciwia się ich związkowi, Filip VI grozi, że zrezygnuje ze swego dziedzictwa i nie zasiądzie kiedyś na tronie, jeżeli rodzina zablokuje mu drogę do małżeństwa z Letycją. Letycja, od najmłodszych lat marzyła o karierze dziennikarki. Kiedy była mała, mówiła, że zdobędzie kiedyś nagrodę World Press. Jej zamiłowanie do tej profesji było rodzinne. Jednak, dziewczynka była uzdolniona w wielu dziedzinach. Mogła także śpiewać, mogła zostać tancerką… Po studiach, dużo czasu spędza pracując w Meksyku, później zostaje reporterką CNN+ i wychodzi za mąż, za Alonso Guerrero, który jest profesorem hiszpańskiego i literatury. Związek nie trwa jednak długo i już po roku, para się rozwodzi. Ciekawostką jest, iż żona Filipa VI miała poniekąd wpływ na losy polaka, Ryszarda Kapuścińskiego. Kiedy bowiem, Letycja wyjawiła, że jest on jednym z jej ulubionych autorów, sprzedaż jego książki znacznie wzrosła, co bez dwóch zdań poprawiło jego sytuację finansową. Dziennikarka zdobywa nagrody za swoje reportaże i całokształt pracy. Zostaje najlepszą dziennikarką przed trzydziestką. Właśnie przy pracy nad kolejnym dziennikarskim materiałem, spotyka po raz pierwszy księcia Filipa. Oboje pojawiają się na miejscu katastrofy ekologicznej „Prestige”, na skażonej plaży Galicji. Oficjalnie nie dają nic po sobie poznać, ale tam rodzi się początek ich przyszłego, wspólnego życia. Przygotowania do ceremonii zaślubin trwają długo i są bardzo skrupulatne. Wszystko musi zostać dokładnie obmyślone, zaplanowane i zrealizowane. Nie ma mowy o jakichkolwiek niedopatrzeniach i potknięciach. Nie przewidziano jednak jednej rzeczy… Deszczu. Tradycja nakazuje, by przyszła królowa przeszła pieszo przez plac pod katedrą. W tych warunkach jednak, musi zostać dowieziona pod same drzwi katedry rolls-roycem po czerwonym dywanie. Wystawny bankiet, podczas którego oczywiście główną rolę odgrywała para młoda, zorganizowano na 1400 gości, natomiast honorowym uczestnikiem ceremonii był książę Karol, który przybył na uroczystość z Wielkiej Brytanii. Relację telewizyjną z tego wydarzenia śledziło ponad 1,2 miliarda ludzi. Eleonora i Sofia, są dziećmi małżeństwa, któro w odróżnieniu do poprzedniej pary królewskiej, powstało z miłości. Książę Filip zakochał się w Letycji, ponoć już oglądając ją jako prezenterkę w krajowej telewizji. We czwórkę, wspólnie, tworzą bardzo sympatyczną rodzinę i sprawiają wrażenie spełnionych oraz szczęśliwych. Starszą córeczkę, infantkę Eleonorę powoli, wraz z wiekiem przygotowują do objęcia niegdyś tronu po ojcu. Rodzina królewska w Hiszpanii nie ma już swojej dawnej władzy i wpływów. Jednak nie pozostaje także całkowicie w cieniu. Społeczeństwo, co prawda domaga się zaprzestania utrzymywania w kraju monarchii, jednak dzięki umiejętnej interwencji obecnego króla, Filipa VI Burbona, te zapalczywe zamiary straciły na razie na mocy i znacznie ucichły. Nadszarpnięte przez jego ojca zaufanie społeczeństwa, będzie musiał powoli i mozolnie odbudowywać, by zachować prestiż i autorytet monarchii. Obejmuje tron w chwili, w której musi zmierzyć się z rosnącym bezrobociem młodych ludzi, korupcją w kraju i zadłużeniem. Jego zadaniem jest także umocnienie pozycji Hiszpanii w Unii Europejskiej. Nie są to łatwe cele, jednak jak widać już po pierwszym roku jego panowania, nowemu władcy zależy na zmianach i poprawie sytuacji w kraju. Wygląda na to, że w najbliższym czasie Hiszpanie mogą cieszyć się mądrym, zaradnym i uczciwym królem, mając jednocześnie nadzieję, że następczyni tronu, Eleonora okaże się kiedyś równie bystra i nie zniweczy tego, czego uda się dokonać obecnie jej ojcu. Nie pozostaje nic innego, jak tylko skwapliwe obserwować poczynania nowego króla i życzyć mu szczęśliwego panowania. Hiszpańska rodzina królewska – oficjalnie i prywatnie Hiszpańska linia Burbonów na tronie Królestwo Hiszpanii jest dziedziczną monarchią parlamentarną. Pierwszym Burbonem zasiadającym na tronie Hiszpanii był Filip V, który został królem w 1700 roku. Odbyło się to na mocy testamentu Karola II Habsburga. Członkowie hiszpańskiej rodziny królewskiej określeni zostali na mocy dekretu królewskiego. Od 1975 roku władzę w kraju sprawuje król Jan Karol I, który objął tron po śmierci generała Francisco Franco. Jan Karol I, jako potomek Filipa V, jest dziesiątym z kolei królem Hiszpanii, wywodzącym się z dynastii Burbonów. Od 1962 roku jego małżonką jest królowa Zofia, córka greckiego króla Pawła I Glücksburga. Para królewska ma troje dzieci. Pierworodna córka (Helena) jest księżną de Lugo, druga córka – Krystyna, to księżna Palma de Mallorca, natomiast syn, książę Asturii - Filip, jest następcą tronu hiszpańskiego. W skład hiszpańskiej rodziny królewskiej wchodzi zatem król, małżonka króla, ich dzieci wraz z małżonkami oraz wnukowie. Głowa Hiszpańskiej Rodziny Królewskiej – król Hiszpanii Jan Karol I Jan Karol I Hiszpański urodził się w 1938 roku w Rzymie, jako pierwszy syn hrabiego Barcelony, Jana Burbona oraz Marii de las Mercedes, księżniczki Obojga Sycylii. Po objęciu władzy opowiedział się za przyjęciem ustroju demokratycznego w Hiszpanii. Jest osobą wykształconą, włada kilkoma językami. Podobnie, jak jego żona zna język angielski oraz francuski. Ponadto, mówi także po katalońsku, włosku i portugalsku. Nie zna natomiast języka ojczystego żony-greczynki, czego niezmiernie żałuje i do czego otwarcie się przyznaje. Jan Karol I zasłynął w oczach swoich rodaków jako król pełen uroku, przyjaźni, wewnętrznego ciepła i spontaniczności. Po prawie czterdziestu latach panowania Karol I nadal cieszy się w Hiszpanii ogromną popularnością. Doskonałym potwierdzeniem szczególnej więzi króla z jego rodakami może być sposób wypowiadania się mieszkańców na jego temat. „Jego przyjacielska wysokość” – tak właśnie mówią o nim Hiszpanie. Z kolei były premier José Luis Rodríguez Zapatero skomentował współpracę z królem w ten sposób: Przez te ostatnie lata miałem wielką satysfakcję, mogąc liczyć na pomoc i wsparcie króla, nie tylko w sprawach politycznych, ale także prywatnie. To było dla mnie niezmiernie ważne, bo bardzo go cenię. Król Jan Karol I cieszy się olbrzymim autorytetem w społeczeństwie. Jego pozycja umocniła się szczególnie po tym, kiedy udało mu się udaremnić próbę zamachu stanu, która miała miejsce 23 lutego 1981 roku. Przejdź do życiorysu Juana Carlosa i mniej znanych faktów, oraz skandali z życia hiszpańskiego monarchy. Hiszpańska rodzina królewska w komplecie Jan Karol I – miłośnik sportu i aktywnego życia Król Hiszpanii znany jest głównie z wielkiego zamiłowania do sportu. Jego ulubioną dyscypliną sportową jest narciarstwo, oraz żeglarstwo. Sam przyznaje się też do tego, że po kolacji lubi zagrać w snookera. W młodości zajmował się za to innymi dyscyplinami, grał w squasha oraz tenisa. Trenował także karate, odnosząc na tym polu znaczne sukcesy. Każdego roku wybiera się wraz z rodziną na Majorkę by żeglować, czego dowodem są liczne zdjęcia ukazujące się mediach. Jej Królewska Mość Królowa – Zofia Grecka Zofia Glücksburg urodziła się w 1938 roku w Atenach, jako pierwsze dziecko króla Grecji Pawła I oraz królowej Fryderyki Hanowerskiej. W czasie II wojny światowej jej rodzina została wygnana z rodzinnego kraju, a Zofia całe swoje dzieciństwo spędziła w Egipcie oraz Afryce Południowej. W 1946 roku powróciła do Grecji. Studiowała muzykę, pediatrię, a także archeologię. Podobnie jak jej mąż włada kilkoma językami. Mówi płynnie po hiszpańsku, grecku, angielsku, francusku oraz niemiecku. Wychodząc za Jana Karola zmieniła wyznanie z prawosławia na katolicyzm. Na co dzień, królowa Zofia wiele czasu poświęca dla organizacji religijnych, kulturalnych, a także prowadzących działalność charytatywną. Zarządza też własną organizacją - Fundacją Królowej Zofii, która z racji królewskiego patronatu cieszy się wiarygodnością wśród mieszkańców Hiszpanii. Obecność królewska w życiu społecznym swoich poddanych w znacznej mierze podnosi autorytet zarówno królowej, jak i jej męża. Uzyskany rozgłos medialny skutkuje pozyskaniem wartościowych funduszy na określony cel dobroczynny, a także promowaniem polityki rządu. Jest to typowe działanie związane z pełnieniem roli publicznej, właściwie w przypadku wszystkich członków rodziny królewskiej. Juan Carlos, Letizia i Felipe Królowa Zofia – zwolenniczka ekologii, miłośniczka żeglarstwa Królowa Zofia jest przeciwna noszeniu futer oraz walce byków, do czego przyznaje się publicznie. Znany brytyjski dziennikarz John Hooper stwierdził, że królowa jest „poniekąd wegetarianką”. Być może właśnie ekologiczna postawa królowej Zofii przyczyniła się do tak wielkiego gniewu działaczy ekologicznych, zmierzonego w kierunku króla, kiedy zaangażował się on w polowanie na niedźwiedzia w Rumunii, w 2004 roku. Królowa jest też prawdziwą miłośniczką żeglarstwa, dzieląc tym samym swoją pasję wraz z mężem. Dowodem na to jest fakt jej uczestnictwa na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku, podczas których była rezerwowym zawodnikiem reprezentacji Grecji w żeglarstwie. Początkowo wspólna pasja do żeglarstwa wydawała się dla królowej swego rodzaju zagrożeniem dla ich związku. Jak sama później przyznała: „Pewnego razu żeglowałam z nim, kiedy jeszcze byliśmy zaręczeni, i nigdy nie będę w stanie zrozumieć, jak mogłam go poślubić, po czymś takim”. Królowa Zofia jest osobą religijną i przywiązaną do tradycji, znacznie bardziej niż jej mąż oraz dzieci. Potomkowie pary królewskiej Helena Burbon jest najstarszą córką królewskiej pary. Urodziła się w 1963 roku w Madrycie. W 1995 roku poślubiła Jaime de Marichalar y Sáénz de Tejada, otrzymując tym samym od ojca tytuł księżnej de Lugo. Helena ma dwoje dzieci: Don Felipe de Marichalar y de Borbón oraz Doña Victoria de Marichalar y de Borbón. W 2010 roku oficjalnie ogłoszono rozwód pomiędzy Heleną Burbon a Jaime de Marichalar, który stracił tym samym tytuł i status członka rodziny królewskiej. Drugim dzieckiem króla i królowej Hiszpanii jest Krystyna Burbon. Urodziła się w 1965 roku w Madrycie. W 1997 roku poślubiła Iñakiego Urdangarina, medalistę olimpijskiego w piłce ręcznej. Z tej okazji otrzymała od ojca tytuł księżnej Palma de Mallorca. Para ma czworo dzieci: Juan Valentin, Pablo Nicolás, Miguel Urdngarín i Irena Urdangarín. Felipe, Letizia i potomstwo Trzecim dzieckiem hiszpańskiej pary królewskiej jest Filip, książę Asturii, następca tronu. Urodził się w 1968 roku. W 2004 poślubił dziennikarkę Letycję Ortiz Rocasolano. Para ma dwie córki: Eleonorę oraz Zofię. W 1990 roku książę Filip został pierwszym Burbonem, któremu przyznano kataloński tytuł księcia Girony. Książę prowadzi własną Fundację Księcia Asturii, której celem jest promowanie "naukowych, kulturalnych i humanistycznych wartości, tworzących część światowego dziedzictwa kultury ludzkości ". Nowoczesna demokratyczna rodzina królewska. Hiszpańska rodzina królewska to: • Król Felipe VI, • Królowa Letizia, • Księżniczka Asturii, Leonor • Księżna Sofía • Król Juan Carlos • Królowa Sofía. Felipe VI został ogłoszony Królem dziewiętnastego czerwca 2014 roku. Syn Króla Juan Carlos i Królowej Sofía urodził się trzydziestego stycznia 1968 roku w Madrycie…CZYTAJ CAŁOŚĆ Playa de la Granadella to jedna z najbardziej znanych plaż na Costa Blanca i prawdopodobnie w całej Hiszpanii. Jakiś czas temu, cały […] Czy chciałbyś spędzić urlop na wybrzeżu, ale bez intensywnego upału latem? To wszystko jest możliwe w Hiszpanii. Costa del Sol oraz Cabo […] To liczące mieszkańców miasteczko z wystawnym ratuszem pochodzącym z wczesnego okresu XVII wieku i secesyjnymi kamienicami…CZYTAJ CAŁOŚĆ Roślinność w Hiszpanii. Główną konsekwencją różnic klimatycznych w Hiszpanii są dwa bardzo odrębne typy roślinności: ciepła Hiszpania i mokra Hiszpania. Różnorodność klimatyczna […] Zaskakujące doniesienia z hiszpańskiego dworu. Król Filip VI oficjalnie zerwał kontakty z ojcem, Juanem Carlosem. Hiszpański król zrezygnował ze spadku po ojcu, a jego samego pozbawił emerytury, która wynosi obecnie prawie dwieście tysięcy euro rocznie. Skąd taka decyzja? Poznajcie szczegóły! Ulubiony król Hitlera, który wybrał miłość zamiast tronu i korony. Kim był Edward VIII? Król Hiszpanii abdykacja Król Juan Carol I pełnił władzę w Hiszpanii od 1975 roku. Tron objął po śmierci generała Francisco Franco. Przez parę dekad jednoczył kraj, który przeżywał obyczajowe rewolucje i terror baskijskiej ETA. W 1981 roku w katolickiej Hiszpanii zalegalizowano rozwody, a w 2005 roku zezwolono na małżeństwa gejów. Decyzja o abdykacji była sporym zaskoczeniem, choć dla wielu jedyną próbą uratowania wizerunku rodziny królewskiej. 76-letni król w ostatnich latach nadszarpnął imię monarchii. Kraj zmagał się z serią skandali - kryzys finansowy, niefortunne zdjęcia króla Juana Carlosa z zabitym słoniem czy przelewanie milionów euro z państwowej fundacji na prywatne konta przez siostrę Filipa... Nic dziwnego, że 19 czerwca 2014 roku król Juan Carlos podpisał akt abdykacji. Nie zaproszono europejskich arystokratów, nie odprawiono mszy, odbyła się za to tylko krotka świecka uroczystość. Nazwano to najskromniejszą ceremonią koronacyjną w historii Hiszpanii, co spodobało się poddanym. Nowym królem Hiszpanii został cieszący się ogromną popularnością, Filip VI Burbon, syn Juana Carlosa. Jedną z jego pierwszych decyzji jako króla było odebranie siostrze tytułu księżnej. Nic dziwnego, że król Filip VI i królowa Letycja natychmiast podbili serca Hiszpanów. Do dziś konsekwentnie trzymają się swojego wizerunku. Regularnie chodzą do kina, zabierają dzieci na koncerty czy sztuki teatralne. To zdaniem wielu zasługa Letycji, która mimo nowej roli, chce swoim córkom zapewnić normalne życie. „Nie jesteśmy istotami pozaziemskimi, służący nie przynoszą nam wszystkiego na tacy, zresztą nie mamy ich zbyt wielu. Żyjemy jak wiele innych rodzin”, mówiła w jednym z wywiadów. Fot. East News Hiszpański król Filip VI rezygnuje ze spadku po ojcu Niestety wygląda na to, że król Filip VI wciąż ponosi konsekwencje skandali z udziałem ojca. Przypomnijmy że niedawno zagraniczne media podawały, że były władca podejrzany jest o przyjęcie w 2008 roku 100 mln łapówki od króla Arabii Saudyjskiej. Pieniądze miały wpłynąć na tajne konta w Szwajcarii i Panamie, a później część z nich miały trafić do... byłej kochanki księżnej Corinnie zu Sayn-Wittgenstein. Niektóre źródła podają, że księżna otrzymała aż 65 mln euro. Król Hiszpanii Filip VI podjął więc w niedzielę decyzję o rezygnacji z prawa do dziedziczenia po swym ojcu. Jak czytamy w specjalnym komunikacie Domu Królewskiego w Madrycie były monarcha przestanie także otrzymywać emeryturę wypłacaną z budżetu Domu Królewskiego. Decyzja króla Filipa VI choć drastyczna, to ma pełne poparcie Hiszpanów. Gdy został królem Hiszpanie uwierzyli, że teraz monarchia będzie bliżej ludzi: „Niektórzy uważają, że jestem zbyt poważny, ale wierzę, że mam poczucie humoru. Ze swoimi wadami, zaletami, radościami i frustracjami nie różnię się od innych. Przede wszystkim jestem człowiekiem, dopiero potem królem”, powiedział król Filip VI w krótkim wywiadzie po ceremonii. Wygląda na to, że mieli rację, bowiem nowy król nadal trzyma się swej decyzji! Fot. Getty Images Fot. Getty Images Dziś jedna z Waszych niedawnych propozycji - koligacje rodzinne skandynawskich rodzin Szwecję i Norwegię łączą bliskie więzi, zarówno historyczne, jak i kulturowe. Przez stulecia te trzy kraje były powiązane rozmaitymi związkami, spośród których najbardziej znaną jest unia kalmarska. Zawarta pod koniec XIV wieku w Kalmarze w Szwecji, na ponad sto lat połączyła kraje skandynawskie unią personalną. W 1523 unię zerwała Szwecja, ale jeszcze przez niemal trzysta lat, do 1814 trwała unia personalna między Danią a Norwegią. Później, do roku 1905 i uzyskania pełnej suwerenności Norwegia pozostawała w unii personalnej ze bliskie więzi łączą jak wiadomo skandynawskie rodziny królewskie - przyjacielskie, ale także rodzinne, co nie powinno dziwić, biorąc pod uwagę wspólną historię. W tym poście przyjrzymy się jednak tylko wybranym, najbliższym wspólnym przodkom skandynawskich monarchów. Dla ułatwienia przygotowałam dla Was uproszczone drzewa przodkowie skandynawskich monarchówOczywiście, podobnie jak połowa obecnych europejskich monarchów, król Harald, królowa Margrethe i król Carl Gustaf są potomkami królowej Victorii. Wszyscy troje są jej praprawnukami - król Norwegii w linii Edwarda VII, przez jej wnuczkę Maud, która w 1905 została królową Norwegii jako żona Haakona VII; natomiast królowa Danii i król Szwecji w linii Arthura. Król Szwecji jako jedyny z tego grona jest spokrewniony z królową Victorią zarówno przez ojca, księcia Gustafa Adolfa, jak i matkę, księżną Sibillę (która była wnuczką księcia Leopolda). Kilka lat temu na blogu pojawiła się seria poświęcona potomkom królowej Victorii, więc zainteresowanych odsyłam właśnie przodkiem skandynawskich monarchów jest także Oscar II - król Szwecji w latach 1872-1907 i Norwegii w latach 1872-1905. To właśnie za jego panowania Norwegia zerwała ostatnią unię personalną ze Szwecją i wybrała na króla księcia Danii Carla, który stał się królem Haakonem VII. Oscar II jest prapradziadkiem królowej Margrethe i króla Carla Gustafa (oboje są z nim spokrewnieni przez jego najstarszego syna, króla Gustafa V). Z kolei dla obecnego norweskiego króla Oscar II jest pradziadkiem przez trzeciego z czterech synów, księcia Västergötland i duńska rodzina królewskaJak widać na powyższych drzewach genealogicznych, najbliżej spokrewnieni z całej trójki są królowa Margrethe II i król Carl XVI Gustaf - są kuzynami pierwszego stopnia. Królowa Ingrid, matka królowej Margrethe, urodziła się jako szwedzka księżniczka, córka króla Gustafa VI Adolfa i jego pierwszej żony, księżniczki Margaret z Connaught. Była tym samym młodszą siostrą księcia Gustafa Adolfa, ojca obecnego króla o relacjach między szwedzką a duńską rodziną królewską przeczytacie na blogu Marleny tutaj.(Film nie na temat, ale nie mogłam się powstrzymać, by go nie wstawić, wspominając o szwedzko-duńskich relacjach :) Księżna Mary ze swoją chrześnicą, księżniczką Estelle i książę Frederik z chrześniakiem, księciem Oscarem.)Duńska i norweska rodzina królewskaKról Harald V i królowa Margrethe II są kuzynami drugiego stopnia jako prawnukowie króla Danii Frederika VIII (i królowej Lovisy, urodzonej jako szwedzka księżniczka, ale jej już na drzewie genealogicznym nie umieszczałam). Duńska monarchini jest prawnuczką króla Frederika VIII przez jego najstarszego syna, króla Christiana X. Z kolei obecny król Norwegii jest potomkiem Frederika VIII zarówno ze strony ojca, jak i matki. Młodszy syn Frederika VIII, urodzony jako książę Carl, w 1905 został królem Norwegii, przybierając imię Haakona VII. Jego syn, późniejszy król Olav V, poślubił swoją kuzynkę, szwedzką księżniczkę Märthę, która przyszła na świat jako druga córka księżniczki Ingeborg, młodszej siostry Christiana X i Haakona rodzina królewska utrzymuje z norweską rodziną królewską równie bliskie relacje co ze szwedzką. Jak wiadomo, królowa Margrethe spędza zazwyczaj zimowe ferie właśnie w Norwegii, odwiedzając króla Haralda i królową Sonję. Para królewska wybrała duńską królową na matkę chrzestną syna, księcia Haakona, z kolei król Harald jest ojcem chrzestnym księcia pokolenie również się przyjaźni i często spotyka, zarówno podczas oficjalnych, jak i prywatnych wizyt. O łączących ich więziach najlepiej świadczy fakt, że książę Haakon na swojego drużbę poprosił nie kogo innego, a księcia Frederika. Ponadto duński Następca Tronu został ojcem chrzestnym jego córki, księżniczki Ingrid Alexandry. Z kolei książę Haakon i księżna Mette-Marit są rodzicami chrzestnymi księcia i szwedzka rodzina królewskaKról Harald i król Carl Gustaf są spokrewnieni w dalszym stopniu. Ich ostatnim wspólnym przodkiem był wspomniany już król Oscar II. Jego starszy syn, król Gustaf V, był pradziadkiem obecnego króla Szwecji, natomiast młodszy, książę Carl, był ojcem księżnej koronnej Märthy, matki króla Norwegii. Tym samym obecny król Szwecji i Następca Tronu Norwegii są kuzynami trzeciego stopnia (król Harald i król Carl Gustaf są kuzynami drugiego stopnia jeden raz przesuniętymi, posługując się terminologią angielską).Relacje łączące szwedzką i norweską rodzinę królewską opisała Wam dokładniej Marlena na blogu Swedish Princesses

syn królewski w hiszpanii